Estetik Uzmanı Aslı Terzioğlu, yaş almanın kaçınılmaz bir gerçek olduğunu, bu süreçte sağlıklı ve bakımlı kalmanın ise bir tercih olduğunu ifade ediyor. Amacın yılları yüzümüzden silmek değil, yaşımızın en iyi haliyle görünmek olduğunu belirtiyor.
Güzellik sektöründe sıkça duyulan, “Eskisi gibi görünmek istiyorum” ifadesinin altında genellikle daha derin duygular yattığını vurgulayan Terzioğlu, insanların bazen eski ciltlerini değil, daha enerjik oldukları dönemleri özlediklerini belirtiyor. Bu noktada, kendimize şu soruyu sormamız gerektiğini söylüyor: Gerçekten eskisi gibi görünmek mi istiyoruz, yoksa yaşımızın en iyi halini mi yaşamak istiyoruz?
Sosyal medya ve gelişen teknoloji sayesinde her gün kusursuz görünen yüzlerle karşılaşmanın, bireyleri kendi yaşlarıyla kıyaslamaya yönlendirdiğini dile getiriyor. Ancak 20 yaşındaki bir cilt ile 40 yaşındaki bir cildin aynı görünmesini beklemenin doğanın akışına karşı çıkmak olduğunu ifade ediyor. Yine de, düzenli bakım yapan birinin cildinin gençlerden daha canlı görünebileceğini aktarıyor.
Güzelliğin yalnızca genç görünmekten ibaret olduğu algısının yanlış olduğunu belirten Terzioğlu, yaş almanın mimikleri kaybetmek anlamına gelmediğini vurguluyor. Yüzümüzün karakterini kaybetmeden genç görünmeye çalışmamız gerektiğini savunuyor.
Yaş almayı doğal bir süreç olarak kabul ederken, kendimizi ihmal etmenin başka bir durum olduğunu belirtiyor. Dışarıda gördüğümüz olumsuz örneklerden korkarak güzellik salonlarına gitmekten çekindiğimizi ifade ediyor. Yaş almanın ve kendini ihmal etmenin farklı şeyler olduğunu hatırlatıyor.
Cildimize gösterdiğimiz özenin, yılların yüzümüzde nasıl iz bırakacağını büyük ölçüde belirlediğini vurgulayan Terzioğlu, tek bir uygulamadan mucize beklemenin yanıltıcı olduğunu söylüyor. Cilt bakımının istikrar gerektirdiğini ve düzenli uygulamanın önemini aktarıyor.
Sonuç olarak, güzellikte istikrarın önemine dikkat çeken Terzioğlu, yıllarca süren doğru alışkanlıkların cilde gerçek yatırımı yapacağını belirtiyor. Aynaya baktığımızda yılların geçtiğini görmekten korkmamamız gerektiğini, asıl korkulması gerekenin kendimize gösterdiğimiz özenin eksikliği olduğunu ifade ediyor.
